Escorca

Zachód & TramuntanaGminaOpisane jako jedno miejsce

ESCORCASELVACAMPANETBÚGERSóllerPort de SóllerDeià

Biura nieruchomości: Escorca

Liczba biur: 93, w dwóch grupach: najpierw biura w pobliżu, potem pozostałe. Jak układamy listę pośredników

Zachód & Tramuntana · Gmina

Wszystkie biura: 93Kolejność: najpierw biura na miejscu

1

Biura w pobliżu działające w tym miejscu: Escorca

Z siedzibą gdzie indziej w regionie Zachód & Tramuntana, działające w tym miejscu.

Liczba biur: 6
2

Inni pośrednicy działający w rejonie: Escorca

Biura z całej wyspy i biura z siedzibą gdzie indziej.

Liczba biur: 87

Pośrednicy sponsorowani płacą za pierwsze miejsca w swojej grupie i zawsze są oznaczeni. Jak układamy listę pośredników →

Życie na miejscu

Escorca to najmniej zaludniona gmina Majorki: rozległy, dziki fragment wysokiej Serra de Tramuntana z sanktuarium Lluc, szczytem Puig Major i zatoczkami północnego wybrzeża, Sa Calobra i Cala Tuent. Mieszka tu około 200 osób, a do Palmy jedzie się około godziny. Odpowiada kupującym, którzy szukają przestrzeni i ciszy w górach i godzą się z tym, że większość spraw wymaga długiej jazdy.

Escorca zajmuje około 139 kilometrów kwadratowych najwyższych i najbardziej surowych terenów wyspy, między Sóller i Fornalutx na zachodzie a Pollençą na wschodzie. Nie ma tu miasteczka w zwykłym sensie. Urząd gminy mieści się w Lluc, a 199 zameldowanych mieszkańców (2025) żyje w Lluc, w rozproszonych gospodarstwach i posiadłościach, na małych osiedlach el Guix i Son Macip oraz w nadmorskich osadach Sa Calobra i Cala Tuent. Wznosi się tu Puig Major, najwyższy szczyt Majorki (1436 metrów). Na jego wierzchołku stoi wojskowy radar, a sam szczyt jest zamknięty dla zwiedzających. Poniżej zbiorniki Gorg Blau i Cúber od początku lat 70. dostarczają wodę do Palmy.

Lluc przyciąga pielgrzymów od XIII wieku. W kościele zbudowanym między 1622 a 1691 rokiem znajduje się Mare de Déu de Lluc, patronka Majorki, a sanktuarium prowadzą od 1891 roku misjonarze Najświętszych Serc. Wokół są pokoje dla gości, pole namiotowe, muzeum, ogród botaniczny założony w 1956 roku, kilka barów i restauracji oraz Escolania, chóralna szkoła Blauets z nauką na poziomie podstawowym i obowiązkowym średnim. Najważniejsze daty to Marxa des Güell a Lluc a peu, nocny marsz z Palmy w pierwszy weekend sierpnia, Fira de la Serra de Tramuntana w październiku i jarmark bożonarodzeniowy w grudniu.

Od Ma-10, która przecina gminę, droga na Sa Calobra (Ma-2141) schodzi serpentynami około 13 kilometrów do morza, z pętlą 270-stopniową, w której przechodzi sama nad sobą. Zaprojektował ją Antoni Parietti, a otwarto ją na początku lat 30. Sa Calobra to maleńki port z restauracjami i parkingiem. Tunele wykute w skale prowadzą na plażę u wylotu wąwozu Torrent de Pareis, pomnika przyrody od 2003 roku, a w sezonie przypływają tu łodzie z Port de Sóller. Boczna droga dochodzi do Cala Tuent, zatoczki o długości 180 metrów pod Puig Major, największej w Tramuntanie, która uniknęła intensywnej zabudowy.

Codzienne życie zależy od samochodu. W Lluc działa publiczny punkt opieki zdrowotnej (UBS, unitat bàsica de salut), otwarty we wtorkowe przedpołudnia, a drugi otwiera się w Sa Calobra od czerwca do września. Oba podlegają ośrodkowi So na Monda w Ince, natomiast PAC (opieka nocna i świąteczna) działa w ośrodku Es Blanquer w Ince. Do Inki, około 30 minut z Lluc, mieszkańcy jeżdżą też do supermarketów i szpitala. Pollença leży około 30 minut stąd, a Sóller około 50. Autobus TIB nr 312 kursuje przez cały rok między Lluc a Inką przez Caimari i Selvę, a od końca marca do października linia 231 łączy Lluc z Sóller i Pollençą. Na najwyższych partiach śnieg potrafi leżeć długo.

Kto tu kupuje

W 2025 roku Escorca miała 199 zameldowanych mieszkańców. W 2022 roku cudzoziemcami było tylko 26 ze 187 mieszkańców, a zaledwie 10 miało mniej niż 16 lat. Dane urzędowe pokazują, że ponad połowa domów to drugie domy, nieruchomości na wynajem wakacyjny albo pustostany, a nie czyjeś główne miejsce zamieszkania. Najnowszy atlas dochodów hiszpańskiego urzędu statystycznego stawia gminę Escorca na pierwszym miejscu na Balearach pod względem średniego dochodu na osobę. Tutejsze domy odpowiadają kupującym, którzy szukają górskiej posiadłości albo schronienia blisko północnego wybrzeża i stawiają przestrzeń i ciszę ponad wygodą.

Nieruchomości

Większość gminy to góry i lasy, w granicach obszaru przyrodniczego Serra de Tramuntana, ustanowionego w 2007 roku, i krajobrazu z listy światowego dziedzictwa UNESCO, wpisanego w 2011 roku. Domów jest niewiele i są rozproszone: zabudowa dawnych posiadłości, kilka budynków wokół Lluc, garść w Sa Calobra i Cala Tuent oraz małe osiedla el Guix, przy drodze do Inki, i Son Macip. Budowa w el Guix i Cala Tuent zatrzymała się po ostrych sporach, a Cala Tuent to dziś chroniony grunt rolny w świetle planu wyspy. Duże posiadłości, takie jak Binifaldó i Menut, publiczne od 1927 roku, oraz Son Amer, kupiona przez Consell de Mallorca w 1999 roku, są własnością publiczną.

Dojazd i komunikacja

Orientacyjne czasy przejazdu samochodem z Lluc, gdzie mieści się urząd gminy, poza godzinami szczytu i letnim ruchem.

  • 60–65min

    Centrum Palmy (katedra)W dół Ma-2130 przez Caimari do Inki, potem autostradą Ma-13

  • 65–70min

    Lotnisko w PalmiePrzez Ma-13 i obwodnicę Palmy Ma-20

  • 30min

    Hospital Comarcal d’IncaSzpital publiczny właściwy dla rejonu

  • 30min

    PollençaNa wschód drogą Ma-10

  • 50min

    SóllerNa zachód drogą Ma-10, obok zbiorników Gorg Blau i Cúber

Zalety i wady

Zalety

  • Najwyższe i najdziksze góry Majorki dookoła
  • Sanktuarium Lluc, GR 221 i Torrent de Pareis w pobliżu
  • Dwie zatoczki północnego wybrzeża, Sa Calobra i Cala Tuent
  • Chroniony krajobraz, więc małe ryzyko nowej zabudowy w sąsiedztwie
  • Bardzo cicho: około 200 mieszkańców na 139 kilometrach kwadratowych

Wady

  • Do Palmy około godziny krętymi górskimi drogami
  • Supermarkety, ośrodek zdrowia i szpital są w Ince
  • Letnie kolejki i pełne parkingi w Sa Calobra
  • Surowe przepisy ochronne ograniczają budowę i rozbudowę
  • Górska zima: na najwyższych partiach potrafi leżeć śnieg

Pytania kupujących

Czy istnieje wieś o nazwie Escorca?

Właściwie nie. Gmina nosi nazwę średniowiecznego gospodarstwa Escorca, którego kościółek Sant Pere był jej pierwszym kościołem parafialnym. Stoi na prywatnym terenie i otwiera się na nabożeństwo 29 czerwca każdego roku. Mieszkańcy żyją wokół Lluc, gdzie mieści się urząd gminy, w rozproszonych posiadłościach, w el Guix i Son Macip oraz w Sa Calobra i Cala Tuent.

Czy łatwo tu budować lub rozbudowywać?

Nie. Gmina leży na obszarze przyrodniczym Serra de Tramuntana, plany zabudowy el Guix i Cala Tuent utknęły, a Cala Tuent jest dziś chronionym gruntem rolnym. Przed podjęciem decyzji warto porozmawiać w urzędzie gminy i z miejscowym architektem.

Czy wynajem wakacyjny jest możliwy?

Potrzebna byłaby licencja na wynajem wakacyjny (ETV), a tutaj trudno ją zdobyć. Przy wyznaczaniu stref wynajmu wakacyjnego na wyspie w 2018 roku wykluczono go na chronionych gruntach rolnych, a nowe miejsca dla domów są dziś rzadkie i przydziela je Consell de Mallorca. Przed zakupem trzeba sprawdzić klasyfikację gruntu i oddać ewentualną istniejącą licencję do oceny prawnikowi.

Jak daleko są sklepy, lekarze i szpital?

W Lluc działa publiczny punkt opieki zdrowotnej, otwarty we wtorkowe przedpołudnia. W Ince, około 30 minut samochodem, są supermarkety, PAC (opieka nocna i świąteczna) w ośrodku Es Blanquer oraz Hospital Comarcal d’Inca, szpital publiczny właściwy dla rejonu. Son Espases, główny szpital Palmy, leży około 55 minut stąd.

Jak tłoczno bywa w Sa Calobra?

Latem bardzo. Urząd gminy szacuje, że do Sa Calobra i Cala Tuent jedzie dziennie 700 do 800 prywatnych samochodów, a w Sa Calobra jest nieco ponad 300 miejsc parkingowych. Gmina ma na miejscu osobę kierującą samochody do Tuent, gdy parking się zapełni. Autokary i minibusy muszą rezerwować jedno z 30 dziennych miejsc w porcie.

Gdzie indziej w regionie Zachód & Tramuntana i w pobliżu