Lloseta

Centrum: RaiguerGminaOpisane jako jedno miejsce

CONSELLALARÓINCASELVABinissalem

Biura nieruchomości: Lloseta

Liczba biur: 118, w dwóch grupach: najpierw biura w pobliżu, potem pozostałe. Jak układamy listę pośredników

Centrum: Raiguer · Gmina

Wszystkie biura: 118Kolejność: najpierw biura na miejscu

1

Biura w pobliżu działające w tym miejscu: Lloseta

Z siedzibą gdzie indziej w regionie Raiguer, działające w tym miejscu.

Liczba biur: 38
2

Inni pośrednicy działający w rejonie: Lloseta

Biura z całej wyspy i biura z siedzibą gdzie indziej.

Liczba biur: 80

Pośrednicy sponsorowani płacą za pierwsze miejsca w swojej grupie i zawsze są oznaczeni. Jak układamy listę pośredników →

Życie na miejscu

Lloseta to niewielkie miasteczko żyjące pracą w Raiguer, tam gdzie centralna równina spotyka pierwsze zalesione stoki Serra de Tramuntana, około 35 minut samochodem od Palmy. W gminie, jednej z najmniejszych powierzchniowo na Majorce, mieszka około 6500 osób. Ma stację kolejową, sobotni targ i usługi przez cały rok, a do tego zwyczajne życie z dala od kurortów.

Gmina zajmuje zaledwie około 12 kilometrów kwadratowych. Jej północna połowa wspina się po stromych południowych stokach Tramuntany, w dużej części porośniętych sosną i dębem ostrolistnym, a południe jest płaskie, głównie z suchymi uprawami migdałowców, oliwek, drzew chleba świętojańskiego i fig. Samo miasteczko leży na wysokości około 175 metrów. Lloseta i sąsiednia osada Aiamans należały do dóbr rodu Togores, który w 1634 roku otrzymał tytuły baronów Lloseta i hrabiów Aiamans. Aiamans zostało później wchłonięte przez miasteczko. W XIX wieku Lloseta oddzieliła się od Binissalem i została odrębną gminą.

Od dawna jest to miasteczko pracy. Przez ponad sto lat wydobywano tu lignit, miękki węgiel brunatny, a około 1930 roku kopalnie w Llosecie i okolicy dawały większość węgla Majorki. Ostatnie trzy kopalnie zamknięto w 1973 roku, a część dawnej kopalni Sa Truiola odrestaurowano. Od połowy XX wieku rozwinęło się tu też szewstwo, śladem pobliskiej Inki, choć branża się skurczyła. W 1966 roku otwarto cementownię. Jej piece wygaszono w 2024 roku, gdy właściciel zapowiedział, że nadal będzie mielić i wysyłać cement na miejscu, a obok powstała instalacja zielonego wodoru.

Centrum skupia się wokół neoklasycystycznego kościoła parafialnego, zbudowanego między 1844 a 1862 rokiem, i sąsiednich ogrodów Palau d’Aiamans. Ta dawna siedziba hrabiów, około 15 200 metrów kwadratowych, jest własnością prywatną, nadal zamieszkaną i czasem używaną na wydarzenia kulturalne. W kościele znajduje się Mare de Déu de Lloseta, romańska rzeźba, która według legendy została znaleziona w jaskini nad potokiem. Nad tą jaskinią, przy drodze od Binissalem, stoi Oratori del Cocó, ukończone w 1878 roku. W pierwszą środę po Wielkanocy idzie się tam z kościoła na święto Cocó. Święto patronalne przypada 8 września.

Są sklepy spożywcze i restauracje, a miasteczko słynie ze słodkiego ciastka cardenal. Sobotni targ wypełnia Plaça d’Espanya, jest biblioteka gminna, teatr otwarty w 1988 roku, basen, ośrodek sportowy i publiczne przedszkole ze szkołą podstawową CEIP Es Puig. Publiczne szkoły średnie są w Ince. Publiczny punkt opieki zdrowotnej (UBS, unitat bàsica de salut) przy Carrer Antoni Maura działa w dni powszednie, a PAC (opieka nocna i świąteczna) i Hospital Comarcal d’Inca są 10 do 15 minut stąd, w Ince. Stację w dolnej części miasteczka obsługują wszystkie trzy linie kolejowe z Palmy, a autostrada Ma-13 jest około 4 km stąd.

Kto tu kupuje

Lloseta to przede wszystkim miejsce, w którym mieszkańcy wyspy żyją i pracują, z gospodarką nastawioną na nich, a nie na gości. Liczba ludności ponad podwoiła się od 1960 roku, głównie dzięki napływowi nowych mieszkańców, a w 2008 roku największą grupą wśród cudzoziemców byli Marokańczycy. Dzięki stacji i autostradzie praca w Ince lub Palmie jest wygodna, a kupujący z zagranicy znajdą tu zwyczajne majorkańskie miasteczko blisko gór.

Nieruchomości

Centrum tworzą starsze domy miejskie przy wąskich ulicach i zaułkach (carrerons), kawałek od sklepów, kościoła i placu targowego. Część to budynki historyczne, więc przed planowaniem remontu warto zlecić specjaliście sprawdzenie konstrukcji. Wraz z miasteczkiem rozrosły się nowsze osiedla, takie jak la Clota, a ku obrzeżom zabudowa rzednie, bliżej pól i wzgórz wznoszących się na północy. Dom na wsi na polach na południu oznacza zależność od samochodu, a przed zakupem prawnik powinien sprawdzić jego status planistyczny.

Dojazd i komunikacja

Orientacyjne czasy przejazdu samochodem, poza godzinami szczytu.

  • 35min

    Palma (katedra)Autostradą Ma-13 do miasta

  • 35–40min

    Lotnisko w PalmieMa-13, potem obwodnicą Palmy Ma-20

  • 10–15min

    Hospital Comarcal d’IncaSzpital publiczny właściwy dla rejonu

  • 10min

    IncaWiększe miasto z PAC

  • 35min

    Port d’AlcúdiaPlaże Zatoki Alcúdia

Zalety i wady

Zalety

  • Stacja, pociągiem do Palmy nieco ponad 30 minut
  • Sobotni targ, sklepy i usługi otwarte przez cały rok
  • Szpital i PAC 10 do 15 min stąd, w Ince
  • Podnóża Tramuntany zaczynają się na północnym skraju miasteczka

Wady

  • Plaże w Palmie lub w Zatoce Alcúdii, 30 do 35 min stąd
  • Miasteczko pracy, ze strefą przemysłową i cementownią
  • Wąskie ulice w centrum, w sobotnie dni targowe trudno zaparkować
  • Nowy wynajem wakacyjny mieszkań tylko w głównym miejscu zamieszkania, do 60 dni w roku

Pytania kupujących

Czy pociąg sprawdza się przy dojazdach do pracy w Palmie?

Tak. Wszystkie trzy linie z Palmy, do Inki, Sa Pobla i Manacoru, zatrzymują się w Llosecie, a przejazd trwa nieco ponad 30 minut. W dni powszednie pociągi kursują co 10 minut w porannym i popołudniowym szczycie, a poza nim co 20 minut. W weekendy i święta pociąg jedzie co pół godziny.

Jak daleko jest szpital?

Hospital Comarcal d’Inca, szpital publiczny dla tego rejonu, leży 10 do 15 minut samochodem. Własny publiczny punkt opieki zdrowotnej Lloseta działa w dni powszednie, a ośrodek zdrowia Es Blanquer w Ince, około 10 minut stąd, zapewnia PAC (opiekę nocną i świąteczną).

Czy cementownia nadal działa?

Nie w pełni. Jej piece przestały produkować klinkier, główny składnik cementu, w 2024 roku. Właściciel, Cemex, zapowiedział wtedy, że nadal będzie mielić, magazynować i wysyłać cement na terenie zakładu w strefie przemysłowej Llosety. Obok zbudowano instalację zielonego wodoru w ramach planu sprowadzenia do miasteczka nowego przemysłu.

Czy mogę wynajmować dom turystom?

Tylko z licencją na wynajem wakacyjny (ETV). Zgodnie z przepisami z 2025 roku mieszkań nie można było nowo rejestrować do wynajmu wakacyjnego, z wyjątkiem głównego miejsca zamieszkania właściciela, do 60 dni w roku, tam gdzie pozwala na to strefa, a Consell de Mallorca sprzedaje tylko ograniczoną liczbę nowych miejsc dla domów. Pulę z marca 2026 rozdzielono w publicznym losowaniu. Realnym rozwiązaniem jest zakup nieruchomości, która ma już licencję, sprawdzoną przez prawnika.

Gdzie indziej w regionie Raiguer i w pobliżu