Caimari

Centrum: RaiguerSelvaPalma: około 40–45 min

ALARÓCAMPANETBÚGER Caimari

Biura nieruchomości: Caimari

Liczba biur: 118, w dwóch grupach: najpierw biura w pobliżu, potem pozostałe. Jak układamy listę pośredników

Centrum: Raiguer · Selva · Palma: około 40–45 min

Wszystkie biura: 118Kolejność: najpierw biuro na miejscu

1

Biura w pobliżu działające w tym miejscu: Caimari

Z siedzibą gdzie indziej w gminie Selva, działające w tym miejscu. Od najbliższych.

1 biuro
2

Inni pośrednicy działający w rejonie: Caimari

Biura z całej wyspy i biura z siedzibą gdzie indziej. Od najbliższych.

Liczba biur: 117

Pośrednicy sponsorowani płacą za pierwsze miejsca w swojej grupie i zawsze są oznaczeni. Jak układamy listę pośredników →

Życie na miejscu

Caimari to wieś z około 850 mieszkańcami w gminie Selva, około 6 km na północ od Inki, dokładnie tam, gdzie pola Raiguer ustępują miejsca Serra de Tramuntana. Nad wsią wspinają się tarasy oliwne, a stąd zaczyna się stara droga do Lluc. To dobry adres dla piechurów, rowerzystów i wszystkich, którzy chcą mieć góry na końcu ulicy.

Wieś leży przy drodze Ma-2130, która wspina się z Inki do sanktuarium Lluc, pod górami wznoszącymi się ku Puig de Massanella na północnym zachodzie. Wyrosła wokół Son Albertí, majątku będącego prawdopodobnie mauretańskim gospodarstwem przydzielonym nowemu właścicielowi w 1232 roku, po podboju katalońskim. Dom majątku wciąż stoi obok XVIII-wiecznego starego kościoła przy Placeta Vella. Od XVI wieku oliwa była głównym źródłem bogactwa tutejszych górskich majątków, obok drewna i węgla drzewnego. Zbocze Ses Rotes, niegdyś ziemia wspólna, podzielono między prywatnych właścicieli w latach 1837–1853 i do dziś pokrywają je tarasy z oliwkami.

Nad Plaça Major góruje kościół parafialny zbudowany w latach 1877–1891, a w poniedziałki rano rozkłada się tu targ. We wrześniu 2025 roku otwarto nową szkołę publiczną CEIP Ses Deveres, z przedszkolem i szkołą podstawową, także z miejscami dla dzieci poniżej trzech lat. Wieś ma też gminną bibliotekę i publiczny punkt opieki zdrowotnej, UBS (unitat bàsica de salut), czynny przez kilka godzin cztery dni w tygodniu. Do szkoły średniej i szpitala rodziny jeżdżą do Inki.

Stary kościół służy dziś kulturze i jest siedzibą międzynarodowego festiwalu muzyki dawnej, którego 16. edycja trwa od końca października do początku grudnia 2026 roku. Fira de s’Oliva, jarmark oliwny zorganizowany po raz pierwszy w 1998 roku, doczekał się w listopadzie 2025 roku 28. edycji, a święto wsi przypada 15 sierpnia.

Około 400 metrów wyżej, przy drodze do Lluc, jest punkt widokowy z parkingiem, skąd widać tarasy Ses Rotes. Stąd rusza Camí Vell de Lluc, dawna ścieżka pielgrzymów, i wspina się do sanktuarium przez Comuna de Caimari, 753 hektary chronionego gminnego zbocza porośniętego dzikimi oliwkami i sosnami. Obecna droga do Lluc, otwarta w 1891 roku, wije się w stronę Coll de sa Batalla, a jej zakręty przyciągają kolarzy szosowych. Binibona, przysiółek około 2 km na północny wschód, także należy do Selvy, a na wzgórzach za nim leży publiczna górska posiadłość Ses Figueroles.

Kto tu kupuje

Caimari to mała, lokalna społeczność, ale wieś rośnie: z około 670 mieszkańców w 2010 roku do około 850 w 2025 roku. Docenią ją osoby ceniące spokój, które chcą chodzić i jeździć na rowerze prosto spod drzwi, a do sklepów i pociągów w Ince mieć niedaleko. Kupujący z zagranicy mogą wybierać między kamiennymi domami we wsi a domami wśród gajów oliwnych poza nią.

Nieruchomości

Stara wieś to skromne kamienne domy, niegdyś mieszkania wyrobników pracujących w okolicznych wielkich majątkach, przy uliczkach wokół Plaça Major i Placeta Vella. Na tarasach Ses Rotes ziemia dzieli się na małe prywatne działki oliwne, w większości z niewielką chatą lub szopą. Stare wiejskie posiadłości, często na miejscu mauretańskich gospodarstw, są rozsiane wśród gajów oliwnych i migdałowych wokół wsi, a znaczna część gór na północy jest publiczna i chroniona. Na gruncie rolnym (suelo rústico), czyli poza terenem zabudowy, prawnik powinien potwierdzić, że każdy budynek, także szopy i chaty, ma pozwolenia i jest zarejestrowany.

Dojazd i komunikacja

Orientacyjny czas jazdy samochodem, poza godzinami szczytu.

  • 40–45min

    Centrum PalmyPrzez Inkę i autostradą Ma-13

  • 45–50min

    Lotnisko w PalmieAutostrada Ma-13 i obwodnica Palmy

  • 15min

    Hospital Comarcal d’IncaPubliczny szpital dla tego rejonu

  • 20min

    LlucGórską drogą Ma-2130

  • 35min

    Playa de MuroDługa piaszczysta plaża nad Zatoką Alcúdia

Zalety i wady

Zalety

  • Stara droga do Lluc i górskie trasy tuż za wsią
  • 10–15 minut do Inki, jej sklepów i pociągów do Palmy
  • Poniedziałkowy targ, nowa szkoła we wsi i biblioteka
  • Tarasy oliwne, jarmark oliwny i festiwal muzyki dawnej

Wady

  • Do Palmy i na lotnisko 40–50 minut drogi
  • Punkt opieki zdrowotnej czynny krótko: po kilka godzin, cztery dni w tygodniu
  • Brak szkoły średniej: starsi uczniowie dojeżdżają do Inki
  • Wnętrze wyspy, do najbliższych plaż około 35 minut

Pytania kupujących

Czy jest tu komunikacja publiczna?

Tak, autobusem do Inki. Linia TIB 313 kursuje pętlą z Inki przez Selvę, Moscari i Caimari, a linia 312 z Lluc przez Caimari i Selvę do Inki i dalej do Muro. Pociągi do Palmy odjeżdżają z Inki. Aktualne rozkłady można sprawdzić na tib.org.

Kiedy czynny jest punkt opieki zdrowotnej?

Przez kilka godzin w poniedziałki, wtorki, środy i piątki, w lokalu przy Carrer de ses Escoles. Punkt podlega ośrodkowi zdrowia So na Monda w Ince. Poza tymi godzinami działa PAC (opieka nocna i świąteczna) w ośrodku Es Blanquer w Ince, a do Hospital Comarcal d’Inca jedzie się 15 minut.

Czy z Caimari można dojść pieszo do Lluc?

Tak. Camí Vell de Lluc, dawna ścieżka pielgrzymów, zaczyna się przy drodze do Lluc tuż nad wsią i wspina przez Comuna de Caimari do sanktuarium. To także ostatni odcinek GR 222, długodystansowego szlaku z Artà do Lluc.

Które plaże są najbliżej?

Plaże nad Zatoką Alcúdia, takie jak Playa de Muro, około 35 minut samochodem. Do Port de Pollença jest około 40 minut.

Również w gminie Selva i w pobliżu