Inca i Raiguer: pomijany środek Majorki

U stóp gór

Raiguer to stare katalońskie słowo oznaczające podnóże góry, miejsce, gdzie zaczyna się podejście. Na Majorce tak nazywa się pas ziemi uprawnej wzdłuż południowego skraju Serra de Tramuntana, między górami a płaską równiną w środku wyspy. Stok pokrywają winnice oraz gaje migdałowców, oliwek i drzew świętojańskich, a wzdłuż drogi i torów z Palmy w stronę Inki ciągnie się rząd starych miejscowości.

Na naszej stronie region Centrum: Raiguer obejmuje jedenaście gmin we wnętrzu wyspy, od Marratxí na skraju Palmy po Inkę, Campanet i Búger. Żadna z nich nie ma dostępu do morza. To główny powód, dla którego kupujący go pomijają, a zarazem główny powód, dla którego życie toczy się tu przez cały rok.

Kolej i autostrada

Wielką zaletą regionu Raiguer jest dojazd. Autostrada Ma-13 biegnie z Palmy do Inki i dalej na północ, a linia kolejowa z Plaça d’Espanya w Palmie zatrzymuje się w Marratxí, Santa Maria, Consell-Alaró, Binissalem, Lloseta i Inca. W dni robocze pociągi kursują kilka razy na godzinę, w weekendy rzadziej, a do Palmy jadą od około 10 do 40 minut, zależnie od stacji. Mało które miejsce na Majorce poza Palmą pozwala dojeżdżać do pracy bez samochodu.

Inca: miasto targowe

Inca, licząca około 36 000 mieszkańców, jest stolicą regionu Raiguer i jednym z największych miast Majorki. Jej czwartkowy targ, odnotowany już w 1375 roku, nadal co tydzień wypełnia centrum, a jesienne jarmarki kończy Dijous Bo, duży jarmark w połowie listopada. Inca przez długi czas żyła z szewstwa, była miastem skóry, a historię tę opowiada muzeum w dawnych koszarach.

Do codziennego życia ma prawie wszystko: halę targową czynną każdego ranka, publiczne szkoły średnie, dwa publiczne ośrodki zdrowia z opieką nocną i świąteczną (PAC) oraz Hospital Comarcal d’Inca na skraju miasta. Zatrzymują się tu wszystkie trzy linie kolejowe z Palmy, a z sąsiedniego dworca autobusowego można dojechać do Lluc, Port de Pollença i nad Zatokę Alcúdia. Do plaż nad zatoką jest około 25 minut samochodem.

Miasteczka wina i miasteczka górskie

Santa Maria del Camí była pierwszym przystankiem na starej drodze z Palmy na północ. Jej niedzielny targ należy do najważniejszych na Balearach, zwłaszcza pod względem świeżej żywności, a miasteczko ma ośrodek zdrowia z opieką nocną i świąteczną, szkoły podstawowe i średnie oraz stację. Za miasteczkiem dolina Coanegra wznosi się ku górom.

Binissalem bywa nazywane winiarską stolicą wyspy. Winnice są tu odnotowane od 1339 roku, apelację Binissalem uznano w 1990 roku, a wrzesień wypełnia Festa des Vermar, święto winobrania. Kamienne stare centrum od 1983 roku jest chronionym zespołem zabytkowym, z dużymi domami rodzinnymi z XVIII i XIX wieku. Leżące między nimi Consell należy do tej samej winiarskiej okolicy i ma z nimi wspólną linię kolejową.

Alaró leży tuż pod dwoma niemal identycznymi szczytami, z których jeden wieńczą ruiny średniowiecznego zamku, a na głównym placu odbywa się sobotni targ. Lloseta, jedna z najmniejszych gmin na wyspie, żyła z wydobycia węgla brunatnego i szewstwa i zachowała bezpretensjonalny charakter. Ma stację i sobotni targ. Z obu jest do Palmy 30–35 minut, a tereny do wędrówek zaczynają się tuż obok.

Nieruchomości i co sprawdzić

Stare centra tworzą kamienne domy miejskie przy wąskich uliczkach, niektóre duże i okazałe, blisko sklepów i stacji. Na nowszych ulicach na obrzeżach stoją domy wolnostojące i bliźniaki, w Ince i Marratxí są też mieszkania, a na wsi wśród winnic i gajów znajdują się fincas i stare posiadłości.

• W chronionych centrach, takich jak w Binissalem, i w budynkach z gminnego katalogu zabytków remonty podlegają surowym zasadom. Przed planowaniem prac warto zapytać w urzędzie gminy.
• Na gruncie rolnym (suelo rústico, poza terenem zabudowy) prawnik powinien sprawdzić, czy każdy budynek ma pozwolenie i jest zarejestrowany. Więcej w poradniku Zakup posiadłości typu finca.
• W pobliżu potoków (torrents) w Marratxí trzeba sprawdzić mapy zagrożenia powodziowego.
• Wąskie uliczki w starych centrach oznaczają ciasne parkowanie i trudny dojazd.

Dla kogo

Raiguer odpowiada kupującym, którzy chcą prawdziwego miasteczka z życiem przez cały rok, targiem i stacją, a na plażę gotowi są dojechać samochodem, 10–35 minut zależnie od miejscowości. Rodziny doceniają szkoły i dojazd do Palmy. Piechurzy i rowerzyści cenią podnóże gór. To miejsce dla osób, które wolą mieszkać wśród Majorkańczyków niż w kurorcie, a brak widoku na morze uważają za uczciwą cenę za przestrzeń, ciszę i żywą społeczność.

Rejony w tym wpisie

Inca · Binissalem · Santa Maria del Camí · Alaró · Centrum: Raiguer