Samochód, motocykl czy rower? Jak się poruszać w poszczególnych rejonach

Palma: jedyne miejsce, gdzie można obyć się bez samochodu

W Palmie wielu mieszkańców radzi sobie bez samochodu. Autobusy miejskie obsługują barris (oficjalne dzielnice miasta), metro M1 biegnie na północ od Plaça d’Espanya do uniwersytetu, a z tej samej stacji odjeżdżają pociągi do Inki, Sa Pobla i Manacoru. BiciPalma, miejski system rowerów publicznych, dodaje rowery elektryczne i nowe stacje, a ścieżka rowerowa biegnie brzegiem od katedry na wschód w stronę Portixol.

Przed zakupem warto poznać zasady jazdy po centrum:

• Strefa niskiej emisji (ZBE) obejmuje obszar wewnątrz Avingudes i nabrzeże. Od grudnia 2024 samochody bez etykiety środowiskowej DGT potrzebują zezwolenia na wjazd. Od 1 stycznia 2027 ograniczenie obejmie też samochody z etykietą B, a od 2030 z etykietą C.
• Dwanaście stref ograniczonego ruchu (ACIRE) na starym mieście jest dostępnych tylko dla pojazdów z zezwoleniem, na przykład zameldowanych mieszkańców, właścicieli mieszkań lub garaży i firm. Motocykle zezwolenia nie potrzebują.
• Parkowanie na ulicach w centralnych sektorach jest płatne i ograniczone czasowo (ORA). Mieszkańcy wpisani do padrónu (gminnego rejestru mieszkańców) mogą złożyć wniosek o zezwolenie dla swojego sektora.

Miejscowości we wnętrzu wyspy: pociągi pomagają, ale samochód wciąż jest ważny

Miasteczka regionu Raiguer wzdłuż autostrady Ma-13 mają najlepsze połączenia poza Palmą. Kolej biegnie z Palmy przez Marratxí, Santa Maria, Binissalem i Llosetę do Inki, z pociągami co 10–20 minut w dni powszednie. Za Inką linie prowadzą do Sa Pobla oraz przez Sineu i Petrę w regionie Pla do Manacoru.

Mieszkanie w odległości spaceru od stacji sprawia, że codzienne dojazdy do Palmy są realne. Poza centrami miasteczek większość rodzin ma jednak przynajmniej jeden samochód. Wiejskich sklepów jest niewiele, punkty opieki zdrowotnej mają ustalone godziny, a kilka wsi nie ma stacji.

Wybrzeże i wieś: samochód to podstawa

Na większości wybrzeża, na północy, północnym wschodzie, wschodzie, południowym wschodzie i południu, samochód jest niemal niezbędny, zwłaszcza zimą. Autobusy TIB łączą główne miejscowości i kurorty z Palmą przez cały rok, ale wiele podróży wymaga przesiadki, a część linii kursuje tylko latem. Kto mieszka na wsi przy polnej drodze, każdą sprawę załatwia samochodem.

Latem droga do latarni Formentor na północy jest w dzień zamknięta dla samochodów prywatnych. Odwiedzający docierają tam autobusem wahadłowym, rowerem lub pieszo, a DGT, hiszpański urząd ruchu drogowego, co roku publikuje daty i godziny.

Tramuntana: górskie drogi i motocykle

Ma-10 przecina Serra de Tramuntana od Andratx do Pollençy, przez Estellencs, Banyalbufar, Valldemossę, Deià, Sóller i Escorca. To wolna, kręta droga, a burze i obrywy skalne mogą zamykać jej odcinki. Do Sóller łatwiej dojechać z Palmy przez bezpłatny tunel Sóller.

Motocykle i skutery łatwiej zaparkować niż samochody, a w Palmie są zwolnione z zezwoleń ACIRE. Motocykliści muszą nosić homologowany kask. Od 1 października 2026 zmiana hiszpańskich przepisów ruchu drogowego wymaga też od kierujących i pasażerów rękawic ochronnych na drogach poza terenem zabudowanym oraz zamkniętego obuwia osłaniającego całą stopę na wszystkich drogach. W DGT warto sprawdzić, jakie motocykle obejmuje posiadane prawo jazdy w Hiszpanii.

Rower: treningi i codzienne trasy

Turystyka rowerowa osiąga szczyt wiosną, z imprezami takimi jak Mallorca 312, a drogi Tramuntany, na przykład kręta droga do Sa Calobra, przyciągają tłumy kolarzy. Rząd Balearów widzi w tym sposób na wydłużenie sezonu, a część mieszkańców narzeka na zatory na górskich drogach.

• Wyprzedzając rowerzystę, kierowca musi zachować co najmniej 1,5 m, zjeżdżając częściowo lub całkowicie na sąsiedni pas.
• Rowerzyści muszą zasadniczo nosić kask na drogach poza terenem zabudowanym; osoby poniżej 16 lat wszędzie.
• Poza terenem zabudowanym nocą lub przy słabej widoczności rowerzyści muszą mieć światło lub element odblaskowy widoczny z 150 m.
• Via Verde o długości 29 km na dawnej linii kolejowej z Manacoru do Artà jest otwarta dla rowerzystów i pieszych, z dala od ruchu.

Na co dzień rower najlepiej sprawdza się w Palmie i w płaskich miasteczkach na równinie. Na wzgórzach i na szybkich drogach głównych większość mieszkańców traktuje rower jako sport, a sprawy załatwia samochodem.